25 Νοεμβρίου 2021 10:53

Success Story: Φρίντα Ζώρα

Η Φρίντα μας μίλησε για την εμπειρία της ως εθελόντρια γιατρός της ομάδας Σύμπλευση που επισκέπτεται ελληνικά ακριτικά νησιά με σκοπό την υποστήριξη και βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κατοίκων.

της: Athina Klimi


Φωτογραφία: Marianna Zikaki


Πόσο δύσκολο και ταυτόχρονα αξιοθαύμαστο είναι να ταξιδέψεις εν μέσω κορωνοϊού στα ελληνικά ακριτικά νησιά για να εμβολιάσεις, να πραγματοποιήσεις εξετάσεις στους κατοίκους και να βελτιώσεις τις συνθήκες διαβίωσης τους; Για πες μας Φρίντα.

"Γεια σας, το όνομά μου είναι Φρίντα και ζω στην Αθήνα. Είμαι 23 ετών και τελειόφοιτη Ιατρικής.

Ελλάδα είναι οι Άνθρωποι, Ιατρική είναι η προσφορά και πληρωμή είναι το ευχαριστώΕίμαι ένας άνθρωπος αρκετά ορθολογικός και ταυτόχρονα ρομαντικός. Δρω υπό την επήρεια των ιδανικών του καθήκοντος και της προσφοράς, με πυξίδα τις πιθανότητες και τη λογική, και άγκυρα την αγάπη για τον συνάνθρωπο.

Αγαπάω πολύ την Ελλάδα. Είμαι ερωτευμένη με το γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού μας, τον καυτό μας ήλιο, τη μουσική μας και τα παραδοσιακά φαγητά μας. Οι φύλακες αυτών των “Θερμοπυλών" δεν είμαστε εμείς στην Αθήνα. Είναι αυτοί στα ακριτικά νησιά. Αυτοί στα δυσπρόσβατα ορεινά χωριά. Αυτοί που έχουν ασπαστεί έναν τελείως διαφορετικό τρόπο ζωής, μακριά από τις ανέσεις των μεγαλουπόλεων. Αυτοί είναι οι Ακρίτες μας και δυστυχώς η κοινωνία τους έχει παραμελήσει. Πώς θα σου ακουστεί αν σου πω, πως αν πέσεις και χτυπήσεις το πόδι σου πρέπει να μπεις σε αεροπλάνο ή πλοίο για να βγάλεις μια ακτινογραφία; Ε, αυτή είναι η πραγματικότητά τους!

Την κατάλληλη στιγμή μπήκε στη ζωή μου η Σύμπλευση. Μία αμιγώς εθελοντική ομάδα, η οποία απαρτίζεται από Ιατρούς και μη, και έχει στόχο την παροχή ιατρικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των νησιωτών μας. Για να σου δώσω μια ιδέα του τί κάνουμε: ξεκινάμε από το Λιμάνι του Λαυρίου με δώδεκα φουσκωτά σκάφη, τα οποία φορτώνουμε με ιατρικό εξοπλισμό πολλαπλών ειδικοτήτων και ξεκινάμε την πλεύση μας. Όταν πιάσουμε λιμάνι ξεφορτώνουμε, μεταφέρουμε τα πράγματα σε έναν χώρο (συνήθως το δημοτικό σχολείο ή το αγροτικό ιατρείο), στήνουμε τα ιατρεία και βλέπουμε ασθενείς. Έπειτα μαζεύουμε, ξαναφορτώνουμε τα φουσκωτά και βάζουμε πλώρη για το επόμενο νησί. Αυτό για μία χρονική διάρκεια δυο εβδομάδων. Σε κάθε νησί καθόμαστε μία ή δυο ημέρες. Από ό,τι καταλαβαίνεις είναι μια διαδικασία πολύ απαιτητική και κουραστική η οποία βασίζεται στην ομαδική δουλειά και συνοχή, κάτι που καταφέραμε με επιτυχία.

Φέτος ήταν η πρώτη αποστολή που συμμετείχα, σε έναν αρκετά απαιτητικό διάπλου λόγω του κορωνοϊού, ο οποίος άφησε το στίγμα του στην καθημερινή ζωή αυτών των ανθρώπων. Ήταν τιμή μας σαν ομάδα, να ενταχθούμε από την κυβέρνηση στο κρατικό πλάνο εμβολιασμών της νησιωτικής Ελλάδας “Γαλάζια Ελευθερία”. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους έχουν την ευκαιρία να εξεταστούν από έναν οφθαλμίατρο, ορθοπεδικό, καρδιολόγο κλπ μόνο 1 φορά τον χρόνο, την 1 μέρα που θα βρισκόμαστε στο νησί τους μέχρι να τους ξαναπισκεπτούμε. Για να καταλάβεις, οι γυναικολόγοι της ομάδας ανακοίνωσαν σε δυο κυρίες πως κυοφορούσαν. Δεν το γνώριζαν προηγουμένως!

Για εμένα η Σύμπλευση είναι ένας σταθμός στη ζωή μου, μέσω του οποίου μου δόθηκε η ευκαιρία να ανακαλύψω τον εαυτό μου και να κάνω αυτό που πραγματικά αγαπάω καθώς συνδυάζει την ιατρική και την προσφορά με τη θάλασσα και την αδρεναλίνη. Αυτή τη στιγμή είμαι το μικρότερο ηλικιακά μέλος της ιατρικής ομάδας και το πόστο μου είναι στο μικροβιολογικό τμήμα-αιμοληψίες (τα απογεύματα βοηθάω την εξαιρετική μας οφθαλμίατρο, καθώς αυτή την ειδικότητα θέλω να κάνω). Το ότι είμαι ακόμα φοιτήτρια στο έκτο έτος δεν με έχει εμποδίσει να αναλάβω πλήρως ευθύνες, να προσφέρω στο μέγιστο και να συνεργαστώ με τους υπολοίπους, ίσα ίσα με πείσμωσε ώστε να είμαι ακόμα πιο τυπική και σωστή, κάτι που εισέπραξα τόσο από τους ασθενείς όσο και από την ιατρική ομάδα.

Κοίτα Αθηνά, τίποτα δεν είναι δύσκολο όταν το αγαπάς και το θες πολύ. Πιστεύω πως ο καθένας από εμάς μπορεί να καταφέρει ό,τι σκεφτεί, όσο απαιτητικό και αν είναι, αρκεί να το αγαπάει. Κοιμόμουν 4-5 ώρες, ήμουν όρθια το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας μου και έτρωγα μία φορά την ημέρα. Αλλά!!"