23 Νοεμβρίου 2021 09:00

Οι Άλλοι: Μία καλοκαιρινή μικρού μήκους ιστορία του Κώστα Γούναρη

Ένα σενάριο του Κώστα Γούναρη αποκλειστικά για το Rolling Stone.

 
 
φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

Ο Κώστας Γούναρης είναι σεναριογράφος, σκηνοθέτης και ιδιοκτήτης των θερινών κινηματογράφων Αμίκο, Εκράν, Ηλέκτρα, Αρκαδία, Άνοιξις, Κήπος, Νέα Μασκώτ. Από πολύ μικρός, κυκλοφορεί ανάμεσα σε κινηματογραφικά καρέ, μεγάλες θερινές οθόνες και εισιτήρια που αναγράφουν πάνω φιλμικούς τίτλους, το γραφείο του είναι το ανακαινισμένο θερινό Ηλέκτρα και είναι σαν να ζει κάθε μέρα το δικό του "Cinema Paradiso". Παράλληλα, τον βρίσκεις σε skateparks να κάνει blades με την ομάδα Syeah, φτιάχνει κινηματογραφικές και φωτογραφικές ιστορίες και σχεδιάζει αφίσες όπως οι τελευταίες του για το "Mullholland Drive" και το "Blue Velvet".

Του ζητήσαμε να μας πει μια ιστορία που θυμάται από κάποια προβολή και έγραψε αποκλειστικά για το Rolling Stone ένα πάρα πολύ ωραίο σενάριο μιας μικρού μήκους ταινίας, που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα.  


φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

 

ΟΙ ΑΛΛΟΙ.

Η Αλίκη ξεκίνησε να δουλεύει στο θερινό σινεμά του θείου της με το που τελείωσε τη σχολή της. Δεν είχε σκοπό να ασχοληθεί με τις πολιτικές επιστήμες, ούτε να φύγει για Βρυξέλλες όπως κάνανε πολλοί συμφοιτητές της. Δεν την ενδιαφέρει το οικονομικό δίκαιο, ούτε οι δουλειές γραφείου. Είναι ερωτευμένη με το σινεμά, με την Άννα Καρίνα και τον Γουές Άντερσον. Το θερινό σινεμά στην Πατησίων της φάνηκε μία καλή λύση για να μαζέψει λεφτά μπας και καταφέρει να φύγει από το πατρικό της και βρει ένα στουντιάκι στην Κυψέλη μόνη της. Γνώρισε και ένα κορίτσι τους τελευταίους μήνες και ανυπομονεί να το φέρει σπίτι της και να της μάθει όλα τα κόλπα που πιστεύει ότι κατέχει.

Το θερινό στην Πατησίων λέγεται Ηλέκτρα. Είναι απέναντι από τις φοιτητικές εστίες. Της αρέσει πολύ η γειτονιά. Είναι «μούλτι κούλτι» όπως το λέει και η ίδια στους φίλους της. Παντού τριγύρω έχει μαγαζιά διαφορετικών εθνικοτήτων και με όλους έχει αναπτύξει φιλίες. Κατά τη διάρκεια της προβολής τους πηγαίνει χοντρά χαρτονομίσματα και της κάνουνε ψιλά. Η Αλίκη παραγγέλνει δύο ειδών πίτσες και πουλάει στο μπαρ του σινεμά. Μία με αλλαντικά και μία χωρίς. Η «χωρίς» συνήθως ξεμένει και την πηγαίνει στο δίπλα μπαρμπέρικο που το έχει ο Ρασίντ από το Πακιστάν.


ΡΑΣΙΝΤ

Ντεν έκει γκουρούνι η πίτσα;

ΑΛΙΚΗ

(χαμογελαστή με παιχνιδιάρικο ύφος)

Όχι μωρέ! Θα σου έφερνα εγώ ποτέ πίτσα με γκουρούνι;!


Ο μόνος που δε συμπαθεί στη γειτονιά η Αλίκη είναι ένας τύπος από την Μάνη που πουλάει μανιάτικα προϊόντα στο γωνιακό κατάστημα με λογότυπο στη τζαμαρία του ένα Σπαρτιάτικο κράνος.

Αυτή η νύχτα είναι ιδιαίτερα ζεστή για Οκτώβριο και με πολλή υγρασία. Έχει γίνει σχεδόν τροπικό το κλίμα. Η Αλίκη που κάθεται στο ταμείο και κόβει εισιτήρια, σηκώνει κάθε τόσο τα καστανόξανθα μαλλιά της και σκουπίζει τον ιδρώτα που κυλάει στο σβέρκο της. Τα vintage γυαλιά μυωπίας της γλιστράνε στη γαλλική της μύτη κάθε φορά που σκύβει το κεφάλι της να κόψει εισιτήριο και κάθε τόσο τα επαναφέρει στη θέση τους. Το χρώμα του σκελετού τους είναι γαλάζιο και ταιριάζει απόλυτα με το χρώμα των ματιών της.

Σήμερα παίζουν ένα βραβευμένο animation στο Ηλέκτρα. Λέγεται «Τα Χελιδόνια της Καμπούλ» και κάθε άλλο παρά παιδικό δεν είναι. Η αφίσα βέβαια είναι “κόκκινο πανί” για τα παιδάκια της γειτονιάς που περνάνε τρέχοντας και παίζοντας μπροστά από το σινεμά. Φρενάρουνε απότομα το τρέξιμό τους, πλησιάζουν τη ζωγραφισμένη αφίσα με γουρλωμένα τα μεγάλα μάτια τους. Τις περισσότερες φορές όμως ένα μητρικό χέρι τα τραβάει και εκείνα απομακρύνονται χωρίς να ξεκαρφώσουν το βλέμμα τους πάνω από την αφίσα.

Το επίσημο κινηματογραφικό πόστερ απεικονίζει ένα κορίτσι με μεγάλα, καστανά μάτια και μακριά μαλλιά ενώ δίπλα στο κεφάλι της πετάνε χελιδόνια.

Η Αλίκη δεν είχε προλάβει να τη δει, αλλά σήμερα κατάφερε να το σκάσει από το αποπνικτικό ταμείο και τον ανεμιστήρα που της φύσαγε καυτό αέρα και να βγει έξω να κάνει ένα τσιγάρο και να δροσιστεί όσο γινόταν.

Δεν πρόλαβε όμως να το ανάψει και έστρεψε το βλέμμα της στην είσοδο του κινηματογράφου που άκουσε τα λάστιχα ενός ποδηλάτου να σταματάνε απότομα. Ένα μικρό αγόρι με σκουριασμένο ποδηλατάκι, καραμελένια επιδερμίδα, μεγάλα καστανά μάτια και ίσιο σοκολατί μαλλί έχει σταματήσει μπροστά στη αφίσα και την παρατηρεί ενώ ταυτόχρονα κάνει χορευτικές κινήσεις και κάτι σιγοτραγουδάει. Η Αλίκη το πλησιάζει χαμογελαστή και εκείνο τραβάει το βλέμμα του από την αφίσα και το παρκάρει στο φλοράλ φόρεμά της.

 


φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

 

ΑΛΙΚΗ

Γεια! Είμαι η Αλίκη. Εσένα πως σε λένε;

ΑΛΙ

Αλί.

ΑΛΙΚΗ

Σου αρέσει η αφίσα;

Το αγόρι κοιτάζει ενοχικά το έδαφος.

ΑΛΙΚΗ

Θες να 'ρθεις μέσα;

ΑΛΙ

Τι είναι εδώ;

ΑΛΙΚΗ

Είναι θερινό σινεμά. Παίζουμε ταινίες. Έλα να δεις.

 

Το αγόρι σχεδόν υπνωτισμένο ξεχνάει το ποδήλατό του στην είσοδο του σινεμά και πηγαίνει προς την πλατεία με την Αλίκη. Εκείνη την στιγμή έρχεται ένα αργοπορημένο ηλικιωμένο ζευγάρι να βγάλουν εισιτήριο και η Αλίκη τον αφήνει να συνεχίσει και επιστρέφει κάνοντας μικρά χοροπηδηχτά βήματα προς το ταμείο.

 

ΑΛΙΚΗ

Καλησπέρα σας! Δύο;

Ο ηλικιωμένος κύριος της χαμογελάει και της γνέφει θετικά.

ΑΛΙΚΗ

(κλείνοντάς του το μάτι)

Θα σας βγάλω φοιτητικά.

 

Το ηλικιωμένο ζευγάρι μπαίνει στην καταπράσινη πλατεία και η Αλίκη τους ακολουθεί και ψάχνει να βρει το αγόρι. Εκείνο έχει ήδη βρει και έχει κάτσει σε μία διθέσια κούνια που συμπτωματικά ήταν και η αγαπημένη θέση της Αλίκης. Τα πόδια του δεν φτάνουν να ακουμπήσουν το χαλίκι και ενώ είναι συγκεντρωμένο στην οθόνη τα κουνάει πέρα δώθε. Η Αλίκη μπαίνει στο κυλικείο και βάζει ένα μεγάλο ποπ κορν και δυο μπουκαλάκια νερό στην αγκαλιά της. Το πλησιάζει. Το  αγόρι στρέφει το βλέμμα του στιγμιαία μόλις φτάνει η Αλίκη από πάνω του, κάνει μια θέση αριστερά χωρίς να της πει τίποτα και ξανακαρφώνει τα μάτια του στην οθόνη. Η Αλίκη κάθεται δίπλα του.
Του δίνει να κρατάει το κουτί με τα ποπ κορν και του δίνει το νερό του. Τώρα και οι δύο καθισμένοι στην κούνια κοιτάνε την οθόνη και τρώνε ποπ κορν βουτώντας τα χέρια τους στο μεγάλο κουτί. Ο Αλί τσιμπάει ένα ένα τα ποπκόρν ενώ η Αλίκη γεμίζει όλη τη χούφτα της.
Το αγόρι δεν ξέρει να διαβάζει τους ελληνικούς υπότιτλους και η ταινία είναι στα γαλλικά. Τα γυαλιά της Αλίκης έχουν σταματήσει να γλιστράνε καθώς εκείνη σκύβει και του μεταφράζει τι λένε οι χαρακτήρες της ταινίας. Η πρωταγωνίστρια του animation λέγεται Ζουνάιρα και είναι από το Αφγανιστάν.

 

 
φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

 

ΑΛΙ

Κι εγώ από εκεί είμαι.

ΑΛΙΚΗ

Αλήθεια; Τι τέλειο που βλέπεις σε κινούμενα σχέδια τη χώρα σου;!

 

Στην ταινία βλέπουμε τη σκληρή πραγματικότητα και το πώς οι Ταλιμπάν φέρονται στους κατοίκους της Καμπούλ και ιδιαίτερα στις γυναίκες. Πίσω από τις βιρτουόζικες πινελιές και τον τρόπο που χορεύουν οι εικόνες στην οθόνη απεικονίζονται η ωμή και βίαιη αλήθεια που δύσκολα συνηθίζει κάποιος, ειδικά όταν ζει στη δύση. Η Αλίκη νιώθει ενόχληση, θλίψη και οργή ταυτόχρονα. Ανησυχεί επίσης αν έχει κάνει καλά που έχει αφήσει το μικρό αγόρι να δει την ταινία αυτή. Η ανησυχία της όμως δε προλαβαίνει να ολοκληρωθεί, όταν μπροστά τους εξελίσσεται μια πολύ σκληρή σκηνή λιθοβολισμού.
Οι Ταλιμπάν σκοτώνουν μία γυναίκα πετώντας της πέτρες και από τα ηχεία ένιωθε η Αλίκη ότι ο ήχος της πέτρας τη χτύπαγε στο στήθος. Τα μάτια της βούρκωσαν και έσφιξε το μπουκαλάκι με το νερό. Ο Αλί τράβηξε το βλέμμα του και κοίταξε το σφιγμένο χέρι της Αλίκης. Την χάιδεψε στον ώμο.


φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

 

ΑΛΙ

Μην ανησυχείς. Δε πειράζει. Έτσι γίνεται. Θα περάσει.

Θα πεθάνει αλλά θα πάει αλλού μετά.

Η Αλίκη προσπαθεί να συγκρατήσει τα δάκρυά της και να φανεί ψύχραιμη.

ΑΛΙΚΗ

Το έχεις δει να συμβαίνει αυτό όσο ήσουν εκεί;

ΑΛΙ

(τελείως ψύχραιμος σαν να εξηγεί κάτι φυσιολογικό)

Ναι, το θυμάμαι που το κάνανε. Ο μεγάλος μου αδερφός πέθανε έτσι. Είχε μαζί του και τη μικρότερη αδερφή μου που ήταν μωρό. Έτσι κάνουν εκεί. Μην ανησυχείς.

 

Η Αλίκη κοιτάζει τα καστανά μεγάλα μάτια του μικρού αγοριού και βλέπει μέσα τους τις εικόνες που της περιγράφει εκείνο ψιθυριστά. Ξαφνικά όλα στην ταινία βγάζουν νόημα. Τα χελιδόνια συμβολίζουν την μετανάστευση για μία καλύτερη ζωή και τα καστανά μεγάλα μάτια της πρωταγωνίστριας είναι ο καθρέφτης των ματιών του Αλί και των όσων έχει δει και εκείνος.


φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

 

ΑΛΙ

(πιάνοντας την Αλίκη από το χέρι)

Έλα πάμε έξω. Έχω το ποδήλατό μου.

 

Ο Αλί κ η Αλίκη παρατάνε την ταινία και τα ποπ κορν και βγαίνουν στην είσοδο. Καβαλάει το ποδήλατό του και περήφανα της δείχνει πόσο γρήγορα μπορεί να τρέξει. Η Αλίκη τον κοιτάζει.

ΑΛΙ

Μπορώ να ξανάρθω αύριο;

ΑΛΙΚΗ

Αύριο δυστυχώς κλείνουμε για χειμώνα. Θα δώσουμε ραντεβού όμως το επόμενο καλοκαίρι! Ναι;

 

Όλη η απογοήτευση μαζεύτηκε στο πρόσωπο του Αλί.

 

ΑΛΙ

Σε δύο βδομάδες φεύγουμε για Γερμανία. Ο μπαμπάς βρήκε δουλειά εκεί.

ΑΛΙΚΗ

Μα στη Γερμανία δεν έχει θερινά…

 

Η Αλίκη του χαμογελάει και τον χαιρετάει ενώ εκείνος απομακρύνεται σιωπηλός.

Η Αλίκη τον κοιτάζει να απομακρύνεται και το επιφανειακό χαμόγελο μετατρέπεται σε θλίψη και σβήνει γρήγορα.

  

ΜΑΥΡΗ ΟΘΟΝΗ 

 
φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

 

6 ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

 

Η Αλίκη έτριβε με μανία το μωσαϊκό πάτωμα της εισόδου του κινηματογράφου. Έβριζε μόνη της όλες αυτές τις «κωλόγριες που ταΐζουν τα γαμώγατα» και τους πέταγαν κονσέρβες όλο τον χειμώνα με αποτέλεσμα το μωσαϊκό να έχει γίνει σαν λασπωμένος χωματόδρομος.

Ξαφνικά δίπλα της ακούει μια παιδική φωνή.

 

ΑΛΙ

‘Ει! Θες βοήθεια;

 

Ο Αλί κουβαλώντας τη σχολική του τσάντα κοιτάζει σοβαρός την Αλίκη.

Εκείνη με το που τον βλέπει του σκάει ένα μεγάλο χαμόγελο.

 

ΑΛΙΚΗ

Έι! Εσύ δε θα πήγαινες Γερμανία;;

 

Ο Αλί για πρώτη φορά της χαμογελάει.

 

ΑΛΙ

Δεν έχει θερινά στη Γερμανία. 

 

ΤΕΛΟΣ

 

φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

 

Βρες τον Κώστα και τις ιστορίες του:
Vimeo
Instagram