23 Νοεμβρίου 2021 02:40

Ο RSN απαντά: Πώς ήταν να ακούς για πρώτη φορά το Play του Moby;

Με αφορμή το ανακαινισμένο “Play”, ζητήσαμε από τον RSN να θυμηθεί πώς είχε αντιδράσει όταν αγόρασε και άκουσε για πρώτη φορά το πρώτο “Play”, το οποίο κυκλοφόρησε το 1999 και πούλησε πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα.


Φωτογραφία: Psk Photography

Τα τελευταία χρόνια, έχει πατήσει το κουμπί της απογείωσης και ανεβαίνει σταδιακά όλο και πιο ψηλά χωρίς κενά αέρος. Ανεβαίνει επίπεδα όπως ακριβώς οι καλλιτέχνες που γουστάρει, κρατάει μια καλή ισορροποία μεταξύ της μουσικής που τον διαμόρφωσε και εκείνης που σπαρταράει στο τώρα και δεν μασάει με κανένα εμπόδιο.

Ο παραγωγός, head of sound στη δισκογραφική εταιρία Sky Vector Music και dj, RSΝ κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες το άλμπουμ "Motion" με αγαπημένες φωνές, ένα πετυχημένο μείγμα από νέα beatια και oldschool μελωδίες και τη χαρακτηριστική του κινηματογραφική ατμόσφαιρα. Σχεδόν παράλληλα με εκείνον, ο Moby, ο οποίος τον έχει επηρεάσει πολύ στη μουσική του ζωή, έβγαλε στο φως το ανακαινισμένο “Play” με καινούριες εκτελέσεις εκείνων των τραγουδιών που μας έχουν στοιχειώσει εδώ και χρόνια.

Με αφορμή το τελευταίο, ζητήσαμε από τον RSN να θυμηθεί πώς είχε αντιδράσει όταν αγόρασε και άκουσε για πρώτη φορά το πρώτο Play, το οποίο κυκλοφόρησε το 1999 και πούλησε πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα.

 
"Κάπου στο 2000, σε μια από τις σαββατιάτικες εξορμήσεις μου -πήγαινα σχολείο ακόμα- για δίσκους στο κέντρο της Αθήνας, πέφτω πάνω στον δίσκο του Moby, “Play”. Βρισκόμουν στο 7+7, όπου τότε δούλευε ο Dj Noiz και τα λέγαμε πολυ ωραία για οτιδήποτε αφορούσε τη μουσική.

-Πάρ’το, θα πάθεις πλάκα μου είπε. Δεν τον ήξερα ως τότε και από το εξώφυλλο, δεν μπορούσα να καταλάβω πολλά.

-Σαν τι μοιάζει; ρώτησα.

-Σαν Moby! μου απάντησε.

Τελικά τον αγόρασα και έπρεπε να περιμένω να γυρίσω πίσω στο σπίτι να δω τι είναι αυτός ο Moby τελικά. 

 


Πατάω Play στα αγαπημένα μου tracks:

Honey: Μπαίνει το φωνητικό και αρχίζω ασυναίσθητα να κουνάω το κεφάλι. Τι groove Θεέ μου! Ξεκινάει το beat και τότε, ψάχνω άγραφη κασέτα να το ηχογραφήσω ώστε να μπορώ να το ακούω και στο walkman μου ενώ είμαι στο σχολείο!

Find my Baby: Vocals που μου θυμίζουν blues και ένα beat μαζί με scratches. Πολύ ωραία μπασογραμμή και εθιστικά elements να μπαίνουν συνεχώς μέσα στο κομμάτι. “Τι είδος μουσικής να είναι αυτό”, απορούσα.

Porcelain: Μάλλον έχει πάρει ενα sample και το έχει παίξει ανάποδα, σκέφτηκα. Φοβερή ιδέα! Το συναίσθημα που βγάζουν το πιάνο και η φωνή είναι εξαιρετικό! Πόσο καλύτερο μπορεί να γίνει άραγε;

Why does my heart feel so bad?: Μα πώς γίνεται το ένα κομμάτι να είναι καλύτερο από το προηγούμενο; 4 στα 4; Κι όμως! Μία πολύ emotional μελωδία στο πιάνο και ένα καταπληκτικό φωνητικό να λέει αυτό που λέει ο τίτλος, με κάνουν ξαφνικά, να νιώθω ό,τι ακριβώς περιγράφει.

Natural Blues: Ο Moby ξέρει πώς να χρησιμοποιεί τις φωνητικές μελωδίες. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο!

Down slow: Ίσως ένα από τα αγαπημένα μου tracks του δίσκου. 1.34’ η διάρκειά του. Θυμάμαι να το σαμπλάρω και να το κάνω 5 λεπτά μπας και μπορέσει να μου φτάσει! Ακόμα και στο trip hop είναι επίσης υπέροχος.

Everloving: Είναι blues; Είναι folk; Είναι κλασική; Είναι trip hop; Είναι όλα μαζί; Τότε έλεγα ενθουσιασμένος ότι αυτό είναι το νοήμα: να σε ρωτάνε τι μουσική κάνεις και να λες το όνομά σου.
 

Τελικά ακόμα και 20 χρόνια μετά, η συζήτησή μου με τον Dj Noiz ήταν ουσιαστική και καθοριστική για εμένα. Ο Moby έγινε μία από τις μεγαλύτερές μου επιρροές. Με έμαθε να έχω τα αυτιά μου ανοιχτά και να παίρνω από όλα τα μουσικά είδη, αυτό που μου ταιριάζει περισσότερο και να το βάζω μέσα στα τραγούδια μου. Αυτό προσπαθώ να κάνω ακόμα και σήμερα. Αυτό το μικρό πράγμα αλλά τόσο σημαντικό: να μην είμαι κολλημένος.

"Σαν τι μοιάζει;”
"Σαν Moby!”